Η λέξη μπάνιο, με τη σημερινή σημασία του χώρου ή δωματίου όπου πλενόμαστε, έχει μια ενδιαφέρουσα ετυμολογική διαδρομή.
Θεωρείται αντιδάνειο: στα νέα ελληνικά ήρθε από το ιταλικό bagno, το οποίο ανάγεται στο λατινικό balneum. Η λατινική λέξη, με τη σειρά της, προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό βαλανεῖον, που σήμαινε τον χώρο των λουτρών.
Το βαλανεῖον φαίνεται να σχετίζεται με το βαλανεύς, δηλαδή τον άνθρωπο του λουτρού, τον λουτράρη ή λουτροκόμο. Η ετυμολογία του όμως δεν είναι απολύτως ασφαλής. Έχει προταθεί σύνδεση με τη βάλανο, αλλά η σχέση αυτή παραμένει αμφισβητούμενη.
Έχω δει πολλές προσωπικές βιβλιοθήκες γεμάτες με πρωτότυπα φιλοσοφικά έργα, αλλά χωρίς ούτε ένα εισαγωγικό εγχειρίδιο φιλοσοφίας. Έχω δει επίσης άρθρα και βίντεο στο YouTube με προτάσεις για αρχάριους, τα οποία περιλαμβάνουν σχεδόν αποκλειστικά αρχαίους συγγραφείς, κλασικούς φιλοσόφους όπως ο Νίτσε ή ο Φουκώ και γενικά πρωτότυπα έργα. Αυτό δεν είναι τύχαιο, είναι σύμπτωμα.
