Οι λεμβούχοι στα ελληνικά νησιά

Τη δεκαετία του 1980 υπήρχε ακόμη σε ορισμένα ελληνικά νησιά ο θεσμός των λεμβούχων. Σε μέρη όπου δεν υπήρχε κατάλληλο λιμάνι για να δέσει το πλοίο της γραμμής, το πλοίο έμενε αρόδο και κατέβαζε τον καταπέλτη. Μικρότερες βάρκες το πλησίαζαν, παραλάμβαναν τους επιβάτες από τον καταπέλτη και τους μετέφεραν στην ξηρά.

Από προσωπικές αναμνήσεις, θυμάμαι αυτή τη διαδικασία στην Οία της Σαντορίνης, στη Θηρασιά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στην Ικαρία. Στην Οία και στη Θηρασιά θυμάμαι να την εφαρμόζει το πλοίο Άνεμος του εφοπλιστή Νομικού.

Για αρκετά χρόνια, όταν αγόραζες εισιτήριο από τη Σαντορίνη, πάνω του συρραπτόταν ένα μικρό χαρτάκι που, απ’ όσο θυμάμαι, ανέφερε «λεμβουχικά δικαιώματα». Ήταν μια μικρή πρόσθετη χρέωση, η οποία προοριζόταν για τους λεμβούχους που είχαν σταματήσει να ασκούν την παλιά τους εργασία μετά την κατασκευή του λιμανιού.

Σήμερα, τουλάχιστον στη Σαντορίνη, η παλιά λεμβουχική λειτουργία επιβιώνει κυρίως στην εξυπηρέτηση των κρουαζιερόπλοιων που παραμένουν αρόδο στον όρμο των Φηρών.